print pagina'Het ziet er altijd zo gemakkelijk uit hé'

Fata ‘el Moustache’ Morgana speelt vrijdag 22 april op Sonic Connections: Pop en Rock der Lage Landen.Ze brengen disco, hardrock, funk, Europop, en dat allemaal liefst in één song tegelijk. Ze zingen in Nederlands, Engels, Duits, Frans en wie weet ooit in het Japans. Na twee EP’s komt er in september een album aan. Melle, de toetsenist, Stephane, de zanger en Jonas, de gitarist vertellen het verhaal van pub tot plaat.

Laten we beginnen bij het begin. Hoe zijn jullie ontstaan?
Melle: Stephane en ik zaten samen in de kroeg zo’n 7 jaar geleden en hij wilde een bandje beginnen. Ik zat al in een bandje maar dacht: ‘laten we het maar gaan doen.’ De bassist van mijn andere bandje is mee gaan drummen en ik kende nog een bassist die wel wou bassen en Jonas, die we al vaag kenden, kwamen we tegen op een feestje. We zijn samen in een oefenruimte gaan staan zonder enig idee wat we zouden gaan doen en daar zijn we niet meer mee opgehouden.

Stephane: Toen we begonnen kon iedereen eigenlijk niets, alleen de bassist die kon bassen. Ik had nog nooit gezongen en Melle had nog nooit piano gespeeld. Jonas had wel enkele lessen gehad denk ik.

Jonas: Ik heb nog in een schoolbandje gezeten.

Stephane: Echt! Dat heb ik nog nooit gehoord. De drummer kon ook niet drummen.

Melle: De drummer is eigenlijk gitarist en bassist.

Jonas: De eerste keer dat hij bij ons in de oefenruimte was, was ook de eerste keer dat hij stokjes vast had. Hij zei:’Nou, speel maar iets, we zullen wel zien of het lukt.’

Was de repetitie dan geen geweldige kakofonie?
Melle, Jonas en Stephane: ja, eigenlijk wel.

Stephane: De eerste optredens ook. Die waren zo gênant!

Jonas: We hebben nog altijd foto’s van het publiek tijdens ons allereerste optreden. Er staan een aantal mensen bij die heel het optreden lang met hun vingers in hun oren staan, ronduit gechoqueerd.

Melle: Er waren ook opnames van die eerste repetities en optredens maar die stonden op de computer van Jonas en die is gejat.

Jullie hadden dus heel weinig muzikale ervaring. Is het dan niet moeilijk om een band te beginnen?
Stephane: ja, dat was moeilijk

Jonas: Het ziet er altijd zo gemakkelijk uit hé.

Melle: We hadden allemaal wel eens in een bandje gespeeld. Jonas had ook al wel eens een gitaar vast gehad en de drummer kon misschien niet drummen maar, hij had wel jarenlang gitaar en bas gespeeld in allerlei bandjes. Er was dus wel wat ervaring maar we hadden geen virtuozen en we hadden geen idee wat we precies wilden doen. Ik verbaas me er nog steeds over dat er niemand na drie maanden gewoon gestopt is. Ondertussen zijn we zeven jaren verder.

Jonas: We hadden wel steeds ideeën die als we eenmaal konden spelen wel leuk zouden worden. Nu kunnen we het wel en zo moeilijk is het eigenlijk niet.

Melle: We maken het ook niet te moeilijk.

Stephane: Ik vind dat iedereen ongeacht de situatie een bandje zou moeten beginnen. Het is gewoon echt leuk.

Is er iemand die de liedjes schrijft of doen jullie dat samen?
Jonas: Dat doen we met heel de groep samen. We starten vanuit een jam en dan komt er later wat tekst bij.Soms komt er helemaal niets uit, dat is zo frustrerend. Je hebt zo van die bands die een vaste songwriter hebben. Die komt dan de oefenruimte binnengestapt met een nieuwe song en de rest moet het dan maar instuderen. Dat hebben wij niet. Het ontstaat bij ons echt ter plekke. Dat is heel leuk maar dat kan ook heel vermoeiend zijn.

Melle: Soms zet iemand een akkoordenschema op.

Jonas: Maar dat gebeurt zelden.

Melle: We hebben zo’n schema bij een paar nummers. Meestal is het dan de drummer, of all people, die het schema opstelt. 

Jullie eerste album komt in september uit. Ligt het in de lijn van jullie vorige EP’s?
Jonas: Het ligt wel een beetje in de lijn. Hij is ietsje afwisselender.

Melle: We hebben met onze eerste EP een half jaar lang zitten pielen in een oefenruimte. Die tweede EP hebben we in een paar dagen opgenomen en zo erop gezet. Op ons album willen we een beetje het beste van alle twee. De energie van de tweede EP maar ook een beetje disco, punk en rock met meer oog voor detail. Net zoals op de vorige twee EP’s gebruiken we verschillende talen.

Stephane: We willen nog een EP in het Japans opnemen binnenkort (lacht). Je hebt bij Google translate een soort van geluidsfunctie. Dan kunnen we direct horen hoe we het moeten uitspreken. Zo kan je eigenlijk ook een heel album opnemen in kliktaal of zo als dat bij Google translate te verkrijgen is. Japans zou in ieder geval wel een keer moeten lukken.

Jonas: Dat gaat nog een projectje worden.

Waarom gebruiken jullie zoveel verschillende talen?
Stephane: Ik weet het niet. Soms leent een nummer zich meer voor de ene taal en soms meer voor de andere. Melle roept dan:’ Dit nummer moet in het Frans.’ Dan denken we gewoon: ‘ok.’

Melle: Dat is ook zo gekomen omdat we die eerste EP gewoon maar wat deden. Stephane is half Frans, dus deden we iets in het Frans en dan kwam er een nummer in het Nederlands.

Stephane: Melle en ik hebben ook een tijdje in Duitsland gewoond. Als je dan terugkomt zit je in die Duitse sfeer. Op een repetitie begonnen we gewoon in het Duits te zingen, dat kwam vanzelf.

Jonas: We hebben ook ooit een nummer in het Spaans gemaakt.

Stephane: Maar dat was niet zo goed gelukt.

Melle: Dat waren gewoon alle woorden die we kenden in het Spaans op een rijtje!

Stephane: Wacht maar tot de Japanse nummers uitkomen!


Hebben jullie verwachtingen van Sonic Connections?
Stephane: Ik heb geen idee wat ik mag verwachten, ik ben ook nog nooit naar zo’n avond geweest. Als er gezeten wordt dan komen we ze halen. Bij ons moet het publiek niet echt zitten en luisteren, we maken er wel een feestje van.

Melle: Wij spelen vrijdag als laatste dus wij zullen de mensen zo een beetje het nachtleven injagen. Al staat er niemand in de zaal, we bouwen sowieso een feestje. We zullen wel laten zien wat we kunnen.

Jonas: We gaan er gewoon elk optreden voor en we gaan zo hard mogelijk knallen. De uitdaging bij Sonic Connections: Pop en Rock der Lage Landen is volgens mij het publiek. We gaan voor een nieuw publiek staan maar dat hebben we al vaker gedaan en dat is toen ook gelukt. Ik ben blij dat we laat op de avond staan. Ze moeten al een slokkie op hebben om echt helemaal mee te kunnen.

Fata ‘el Moustache’ Morgana speelt vrijdag 22 april in Vlaams Cultuurhuis de Brakke Grond i.h.k.v. Sonic Connections: Pop en Rock der Lage Landen. Kaarten Kopen?