Benjamin Verdonck / Toneelhuis

Liedje voor Gigi

Verloren lopen in de donkere nacht

In Liedje voor Gigi neemt theatermaker Benjamin Verdonck je mee op een reis waarin hij met de verbeelding van het publiek speelt. In één en dezelfde ruimte creëert hij steeds opnieuw verschillende ruimtes, als een reis door de werkelijkheid. 

  • Liedje voor Gigi - Benjamin Verdonck
  • Tomas de Smet, Benjamin Verdonck, Bram Devens

Nederlandse première

Foto: © Bart Grietens 

We Are Public

De voorstelling op 23 januari is onderdeel van de We Are Public-selectie. Leden kunnen reserveren door te bellen met de kassa.

Ook te zien in
 

30 januari / Theater Kikker, Utrecht
31 januari / Theater Kikker, Utrecht
2 februari / De NWE Vorst, Tilbrug
15 februari / Toneelschuur, Haarlem
14 maart / Schouwburg, Rotterdam
De hele tournee: www.toneelhuis.be

Met zijn nieuwste voorstelling Liedje voor Gigi blijft de Vlaamse theatermaker en beeldend kunstenaar Benjamin Verdonck zijn persoonlijke genre hanteren. Een donkere nacht, een huis dat brandt, de planeten, deuren die opengaan...

Het eerste luik bestaat uit een opeenvolging van miniatuurlandschappen die één en dezelfde ruimte verbeelden, zij het op een ander moment in de tijd. Het tweede luik bestaat uit een schier eindeloze reeks van panelen die verschijnen, verdwijnen, zich openen en sluiten en op die manier in één en dezelfde ruimte voortdurend nieuwe ruimtes verbeelden. Aan het eind volgt een chanson: "Puisque la Terre est ronde, mon amour, ne t'en fais pas" 

Een reeks toverdozen, sterren, zwarte sneeuw, worst, een vosje en muziek.
Een huis, schaduwen, deuren die opengaan en toe. Benjamin Verdonck is de machinist die het verglijden van de beelden in gang zet, om er vervolgens in verloren te lopen. Op de achtergrond speelt een kinderlied, live begeleid door twee muzikanten, Bram Devens (Ignatz/en de stervende honden) en Tomas De Smet (Think of One, Zita Swoon, King Dalton,…)


“Degenen die als eersten de sterrenbeelden construeerden en vervolgens benoemden waren vertellers.
Het trekken van een denkbeeldige lijn tussen een groepje sterren verleende er een beeld en een identiteit aan.
De aan de lijn geregen sterren waren als gebeurtenissen die worden aaneengeregen door een verhaal.
De voorstelling van de sterren als beelden veranderde natuurlijk niets aan de sterren zelf,
en evenmin veranderde er iets aan de zwarte leegte eromheen. 
Wat er door veranderde was de manier waarop mensen de nachthemel lezen.
Het probleem van de tijd is als het duister van de hemel.
Elke gebeurtenis is een ingeschreven figuur binnen haar eigen tijd. 
Gebeurtenissen kunnen zich combineren en hun tijd kan gedeeltelijk samenvallen,
maar de temporele gemeenschappelijkheid tussen gebeurtenissen strekt zich niet wetmatig uit buiten de combinatie.
Een hongersnood is een tragische combinatie van gebeurtenissen.
Waar de Grote Beer, die immers in een andere tijd bestaat, onverschillig onder blijft.”
(John Berger)

"Op de hectische chaos en de te spectaculaire snelheid van onze maatschappij is deze voorstelling een glashelder antwoord dat blaakt van rust en verstilling" - Jury van het Theaterfestival 2014 over notallwhowanderarelost

De Vlaamse theatermaker en beeldend kunstenaar Benjamin Verdonck maakte in 2014 notallwhowanderarelost, 
waarin hij het publiek binnenlokt zonder woorden of muziek, maar met veel touwtjes en kleuren. Met minimale middelen creëerde Verdonck een geheel nieuwe wereld. 

Daarop volgt het tafeltoneel one more thing (2014), rondom een zin uit het werk van Cesare Pavese. Later komt de miniatuurvoorstelling Gille leert lezen (2016), bedoeld als didactisch materiaal voor op school. 

Credits
DecorBenjamin Verdonck i.s.m. Aidan Radier
MuziekBram Devens en Tomas Desmet
DramaturgieMarnix Rummens & Sven Roofthooft
LichtontwerpLucas Van Haesbroeck
ProductieToneelhuis
Foto'sDries Segers & Benjamin Verdonck