Groepstentoonstelling

A Space Called Home

Groepstentoonstelling in huis

Drie huizen verrijzen in de foyer, gevuld met kunstwerken die je thuis doen voelen.

Tijdens het themaprogramma THUIS [een gebruiksaanwijzing] verrijzen in de foyer van de Brakke Grond drie huizen. Deze huizen omsluiten elk een kleine white cube, de ideale behuizing voor een kunstwerk, zijn ‘thuis’.

 

In deze groepstentoonstelling verkennen de kunstenaars wat nodig is om van een huis een thuis te maken. Zij hebben oog voor herhalende handelingen, intieme rituelen en het ritme van het dagelijks leven. In een tijd waarin onze privéruimte ook dienst doet als kantoor, als hotel en als pronkstuk op Instagram, verkennen de kunstenaars de regels en patronen waarmee we ons thuis vormgeven.

 

Het tentoonstellingsontwerp is van Feiko Beckers. Hij creëerde huizen met uiterlijke kenmerken van paalwoningen. De huizen nemen nadrukkelijk hun plek in in de bestaande architectuur van de Brakke Grond. Door het ontbreken van ruimte in de expositiezalen, hebben de huizen hun plaats ingenomen in de foyer. Ze eisen een plek op waar eigenlijk geen ruimte is voor een expositie.

 

Met werk van Feiko Beckers, Mekhitar Garabedian, Lee Castro.

 

Voorafgaand aan de opening, 20 mei om 17:00, is de expositie nog niet te bezoeken. 

Feiko Beckers (NL, 1983)

Woont en werkt in Brussel.

 

Beeldend kunstenaar Feiko Beckers werkt met video, performance, installaties en tekst. De video’s en performances van Beckers zijn persoonlijke geschiedenissen, waarin zijn familieleden en vrienden altijd hun respectieve rol spelen. De verhalen gaan veelal over mislukkingen, ongelukken en gênante situaties die hij zelf ooit heeft meegemaakt. Zijn werk is een poging om een antwoord te vinden op het onverwachte en meedogenloze karakter van die onfortuinlijke gebeurtenissen. Daarbij creëert Beckers welhaast existentiële oplossingen voor de meest triviale problemen of juist triviale antwoorden op de meest essentiële levensvragen. In A Space Called Home exposeert Beckers Why I don't own a sofa, 2016, 7'15'', waarin hij drie keer vertelt over zijn afkeer van het bankstel. Een viering van het belang van discomfort in het leven.

 

Feiko Beckers is in 2006 afgestudeerd van Academie Minerva in Groningen en was artist in residence bij de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam, bij Le Pavillon, Palais de Tokyo in Parijs en bij Tembe Art Studio in Suriname. Hij exposeerde solo in o.a. België bij de Beursschouwburg, Brussel, in Nederland bij Jeanine Hofland Contemporary Art, Amsterdam, deServiceGarage, Amsterdam en Hedah Centre for Contemporary Art, Maastricht, in Frankrijk bij Le CAP, Saint Fons en in Tsjechië bij MeetFactory, Prague. 

 

Beeld: Feiko Beckers, 'Why I don't own a sofa', 2016

Mekhitar Garabedian (SY, 1977)

Beeldend kunstenaar Mekhitar Garabedian woont en werkt in Gent, maar woonde eerder in Syrië en Libanon. Zijn familie ontvluchtte de Armeense genocide van 100 jaar geleden. Garabedians familiegeschiedenis en migrantenafkomst inspireren de kunstenaar in zijn werk. Hij zet ze in als vertrekpunt om na te gaan hoe identiteit zich ontwikkelt in een samenleving die meer en meer gevormd is en wordt door migratie. Met geluid, neon, fotografie, tekst, video en in publicaties toont de kunstenaar ons dat identiteit altijd in beweging is. In A Space Called Home exposeert hij de videofragmenten Nora (Gentbrugge, 2000), Laurice & Nora (Gentbrugge, 2010), Nora (Gentbrugge, 2016), waarin hij op verschillende momenten gedurende een aantal jaar de deuren van het huis van zijn ouders opent. 

 

Mekhitar Garabedian is verbonden aan KASK/School of Arts Ghent als postdoc-onderzoeker en gastdocent. Mekhitar Garabedian studeerde audiovisuele kunsten aan de Sint-Lukas Hogeschool en Brussel en fotografie aan de hogeschool van Gent. Hij won in 2008 de Ariane de Rothschild Art Prize en exposeerde o.a. in België bij SMAK, Gent en bij BOZAR, Brussel, in Engeland bij The Drawing Room, Londen, in Oostenrijk bij Kerstin Engholm Gallery, Wenen, in Duitsland bij Kunsthaus Dresden en nam deel aan de Haifa Mediterranean Biennale, Israël en aan de Biënnale van Venetië (Armeens paviljoen, 2015).

 

Beeld: Mekhitar Garabedian, 'Nora (Gentbrugge, 2000), Laurice & Nora (Gentbrugge, 2010), Nora (Gentbrugge, 2016)'

Miyeon Lee (KR, 1980)

Woont en werkt in Brussel.

 

Miyeon Lee, geboren in Seoul, Zuid-Korea, studeerde in 2011 af met een MA in de schone kunsten aan de School of Visual Arts in New York. In 2013 deed ze de Culturia Residency in Berlijn en in 2015 en 2016 was ze artist-in-residence op de Jan van Eyck Academie in Maastricht. Ze exposeerde o.a. in de V.S. bij Number35 Gallery en Queens Museum, New York en Gavlak Gallery, West Palm Beach, in Nederland bij de Lutherse Kerk, Maastricht en Looiersgracht 60, Amsterdam, in België bij C-Mine, Genk en in Zuid-Korea bij Goyan Aram Nuri Arts Center en Kyumjae Jungsun Museu, Seoul. 

 

Op de Jan van Eyck Academie ontmoetten Miyeon Lee en Ruben Castro elkaar. Samen vormen de beeldend kunstenaar en architect het multidisciplinaire duo Lee Castro, waarin hun verschillende culturen samenkomen in een liefde voor het creëren, het denken met de handen. Ze neigen naar het gebruik van humor, speelsheid, simpliciteit en zetten graag kwalitatief goede materialen in die lokaal verkrijgbaar zijn. In A Space Called Home exposeren ze het werk Chapter one: Hook, Lamp and Mirror, 2016, drie objecten die samen subtiel de dagelijkse choreografie van de handeling van het thuiskomen weergeven.

 

Beeld: Lee Castro, 'Chapter One: Hook, Lamp and Mirror, 2016'

Ruben Castro (BE, 1990)

Woont en werkt in Brussel.

 

Ruben Castro studeerde in 2014 cum laude af als architect aan de KU Leuven in Gent. Daarna ging hij aan de slag bij het bureau van architect Christian Kerez in Zwitserland en was artist-in-residence bij de Jan van Eyck Academie in Maastricht. Hij exposeerde o.a. in België bij Z33, Hasselt, FoMu, Antwerpen, C-Mine, Genk, Zwart-Wild, Gent, in Nederland in Schunk*, Heerlen en in Korea bij Goyang Aram Nuri Arts Center, Seoul.

 

Samen met Miyeon Lee vormt hij het duo Lee Castro.

 

Beeld: Lee Castro, 'Chapter One: Hook, Lamp and Mirror, 2016'

Tentoonstellingsarchitectuur

Het tentoonstellingsontwerp is van Feiko Beckers. Hij creëerde huizen met uiterlijke kenmerken van paalwoningen, zoals hij die tijdens zijn residency in Suriname tegenkwam. Elk huis is een kleine white cube, de ideale behuizing voor een kunstwerk, haar ‘thuis’. De huizen nemen nadrukkelijk hun plek in in de bestaande architectuur van de Brakke Grond. Door het ontbreken van plaats in de expositiezalen, eisen de huizen een plek op waar eigenlijk geen ruimte is.

Productie: Beursschouwburg, Brussel

 

Foto: Bram Tack Photography

Credits
BeeldStill uit 'Why I don't own a sofa' van Feiko Beckers
Foto's slideshow: Claire Bontje