Lingua Ignota & broeder Dieleman en anderen

A night by Colin H. Van Eeckhout

Één dag voor het eigen optreden in Paradiso vult Amenra frontman Colin H. Van Eeckhout het podium onze Rode Zaal met bevriende bands en gelijkgezinde artiesten. 

Imposant, hypnotiserend, duister en hard.

Ervaringen met huiselijk geweld en de posttraumatische stressstoornis als gevolg daarvan zijn onderwerpen waarmee ze de strijd aan gaat in haar muziek. De uit Californie afkomstige Kristin Hayter brengt onder haar artiestennaam Lingua Ignota een indrukwekkend genreoverschrjdend geluid ten gehoren. Haar muziek is imposant, hypnotiserend, duister en hard.  

Hayter doet geen enkele moeite om de hardheid van de realiteit te verbloemen, of daar op wat voor manier dan ook concessies aan te doen. Begeleid door enkel piano en minimalistische drums laten klassiek gezongen teksten als “Make worthless your body, so no man can break it”, weinig tot de verbeelding over. Deze “rust” momenten komen verassend genoeg harder binnen dan de horrornoisetracks met maniakaal geschreeuw daar overheen.

Een eigenzinnig soort gospel in het Zeeuws Vlaams dialect

Naast het Zeeuws dialect is vooral Zeeland zelf erg bepalend voor de muziek van broeder Dieleman; het alter ego van Tonnie, een boomlange man uit Middelburg. De singer-songwriter maakt een eigenzinnig soort gospel in het Zeeuws Vlaams dialect.

Al jaren verheugde hij huiskamers en podia in Zeeland met liedjes vol zonde en zaligheid, met op de achtergrond altijd het Zeeuwse landschap, bezongen als een oord vol mystiek. In 2012 debuteerde hij met ‘Alles Is IJdelheid’, dat hem ook buiten Zeeland introduceerde als bijzonder muzikant. Inmiddels tourde hij het ganse land door, tot onze zuiderburen aan toe, en zijn oeuvre werd inmiddels uitgebreid tot drie albums, een EP, meerdere soundtracks en projecten en zelfs een split 7" met Amerikaanse folkheld Bonnie 'Prince' Billie, waarop zij elkaars lied vertaalden en coverden na een gezamelijke tour. Zowel in zijn teksten als in de muziek zit ruimte en lucht. Het duurt zolang het duurt, maar uiteindelijk komt ieder lied aan bij de bestemming.

Noisy gitaren verstrengeld met industriële beats

Wat vijf jaar geleden begon als een beetje gekloot met een drumcomputer en een gitaar is uitgegroeid tot een intense electropunk-act. Naar eigen zeggen is Gentse Onmens gevormd uit de resten die overbleven toen de Belgische rave generatie instorte. Met invloeden varierend van techno en hardcore tot noise en punk, zoekt het duo de grenzen op van hun opzettelijke left-field sound.

"Het doel is je ondergedompeld, in een transachtige staat te laten dansen terwijl je oren suizen door nummers die de soundtracks van het moment 's nachts waarop het masker afkomt en je zintuigen je in de steek laten zijn."