STAN

Wat / nu

Vinger op de wonde van onze eerste-wereldproblemen

Wat / nu is gebaseerd op Slaap, kindje, slaap van Jon Fosse en Een stuk plastiek van Marius Von Mayenburg. Door de komst van huishoudster Jessica worden Michael en Ulrikes idealen van tolerantie en breeddenkendheid aan het wankelen gebracht. Een boosaardige komedie over onze eerste-wereld dilemma's.

Ook te zien in: 

13 maart / Plaza Futura Eindhoven (Nederlandse première)
30 maart / Rotterdamse Schouwburg
31 maart / Theater Kikker Utrecht
1 & 2 april / Toneelschuur Haarlem
Hele tournee: www.stan.be

We Are Public

De voorstelling van Wo 16 maart is geselecteerd door We Are Public en gratis te bezoeken voor We Are Public-leden. Telefonisch reserveren is mogelijk.

Beauty Verhalen Salon

Combineer de voorstelling op vrijdag 18 maart met de gratis Beauty Verhalen Salon van Zina en het Kaaitheater. Vanaf 19u00 kun je je handen laten masseren terwijl je levensverhalen hoort vanuit Molenbeek tot Slotermeer. Je hoeft hiervoor niet te reserveren. Een Audio-installatie met verhalen van Molenbeek tot Slotermeer. Geproduceerd door ZINA en Kaaitheater.

Lees meer

Het is inmiddels tien jaar geleden dat de harde kern van de Stanners een voorstelling maakte zonder gastspelers. Jolente De Keersmaeker, Sara De Roo, Damiaan De Schrijver en Frank Vercruyssen keren nu terug naar zichzelf en maakten Wat / nu gebaseerd op de stukken Een stuk plastiek en Slaap kindje slaap. 

De centrale verhaallijn van Een stuk plastiek is eenvoudig:  de overwerkte Ulrike en haar man Michael, een links-liberaal, milieu- en politiek bewust koppel, althans in theorie, nemen Jessica in dienst om het huishouden te doen en voor hun vroeg puberende zoon te zorgen.  De aanwezigheid van Jessica heeft op verschillende niveaus een invloed op de realiteit van deze familie.  De idealen van tolerantie en breeddenkendheid worden aan het wankelen gebracht, goede bedoelingen worden ontmaskerd en blijken futiele pogingen te zijn om de onderliggende vooroordelen te ontkennen, de steriele realiteit van het koppel wordt blootgelegd.  Daar komt nog bij dat de conceptuele kunstenaar Haulupa voortdurend opduikt en als een horzel het familie-ideaal probeert te ontwrichten.  Het resultaat is een boosaardige komedie, die onze visies en meningen over familie, kunst en maatschappij deskundig op de helling zet. 

Slaap, kindje, slaap van Jon Fosse is een kleinood en erg representatief voor de stijl en aanpak van Fosse: afgekalfde dialogen waarbij het ritme en de klank vóór de betekenis komen, uitgebeend zinnen met een onderliggende poëzie en emotionele spanning die de toeschouwer tegelijk opsluiten en ruimte geven, destabiliseren en troosten.

 

 

Bekijk hier de trailer!

 


 

In de pers

Dit familieportret bouwt op een diepe maatschappelijke metafoor. Van een samenleving die zweert bij gelijkheid en verlichting, legt Wat/nu de blijvend feodale ingesteldheid bloot. De kuisvrouw mag mee op de foto, maar ze heeft te gehoorzamen, of ze kan het schudden. Tsjechov anno 2016. De Standaard.

De nonchalante speelstijl, de grappige misverstanden en de vinnige dialogen zorgen voor genietbaar theater. *** De Morgen Lees meer

Deugddoend plezierige en tegelijkertijd messcherpe theatervoorstelling waarin de acteurs - vier geweldig op elkaar inspelende toppers - aan een plastic achterwand (én drie gietertjes) en een tafel vol drankflessen, een gepluimde kip en een kookpot vol pasta genoeg hebben om het bekrompen burgerlijke bestaan tragikomisch te schetsen. Heerlijk en wrang. *** Knack Focus Lees meer

Wat/nu heeft alles wat goed toneel moet hebben: een fantastische tekst die heel wat vragen oproept bij de toeschouwers, vier schitterende acteurs die zich helemaal mogen uitleven in hun personages en dialogen, en een eenvoudige vorm die heel herkenbaar ‘Stan’ aanvoelt. Toegankelijk, relevant én grappig: Wat/nu is een te koesteren kleinood. **** De Theaterkrant Lees meer

Ik probeer altijd te schrijven over dingen die me irriteren.  Ik probeer te schrijven over dingen die ik ken. (Marius Von Mayenburg)

Ik begrijp zo weinig. En hoe meer de jaren voorbijgaan hoe minder ik begrijp. Dat is waar. Maar het tegendeel is evenzeer waar, hoe meer de jaren voorbijgaan hoe meer ik begrijp. Ja, het is even waar dat ik na verloop van jaren veel begrijp, zoveel dat ik er bijna bang van word. Het feit is dat ik ontmoedigd word door hoe weinig ik begrijp en bijna angstig word door hoeveel ik begrijp. Hoe komt het dat dat allebei waar is, dat ik tegelijkertijd minder en minder en meer en meer begrijp? (Jon Fosse, ‘Waarom ik schrijf’)

Over de makers

Een stuk plastiek (2015)  is het meest recente stuk van Marius von Mayenburg (München, °1972), sinds 1999 dramaturg en toneelauteur in residentie bij de Berliner Schaubühne am Lehniner Platz.  Het is geschreven als een komedie met de theatrale structuur van een conventioneel boulevardstuk, maar dan met een stevige hoek af… 

Jon Fosse (Haugesund, Noorwegen, 1955) is een van de bekendste en meest opgevoerde auteurs uit Scandinavië.  Zijn stukken worden over de hele wereld gespeeld.  

STAN is Stop Thinking About Names, het theatergezelschap rond Jolente De Keersmaeker, Damiaan De Schrijver, Sara De Roo en Frank Vercruyssen. STAN is overtuigd van de 'levende' kracht van theater: voorstellingen zijn geen aangeleerde reproducties, maar worden elke avond opnieuw gecreëerd, samen met het publiek. STAN nodigt de toeschouwers uit tot dialoog. Het gezelschap focust op teksttheater en heeft een uitgebreid oeuvre waarop het zich kan beroepen, met name de teksten van Tsjechov, Gorki, Schnitzler, Ibsen, Bernhard of Pinter. Deze vullen ze aan met hedendaagse auteurs. STAN zoekt vaak de paradox van komedie en lichtheid op: tragiek wordt er tastbaarder en intenser door.

Credits
Van en metJolente De Keersmaeker, Sara De Roo, Damiaan De Schrijver, Frank Vercruyssen
Productie en techniekSTAN