Vesna Faassen & Lukas Verdijk

Being Imposed Upon

Na een onderzoeksfase in CC Strombeek toont het Antwerps kunstenaarsduo Faassen en Verdijk hun recente installatie in de Brakke Grond. De afgelopen jaren hebben Vesna Faasen en Lukas Verdijk verschillende pijnpunten rond dekolonisatie onderzocht. Met Being Imposed Upon vervolgen ze dit onderzoek en werken ze aan een nieuw boekproject.

Being Imposed Upon

De afgelopen jaren constateerden kunstenaars Vesna Faassen en Lukas Verdijk dat het Belgische debat over de dekolonisatie van Congo weinig tot geen Congolese stemmen aan het woord liet, ook in officiële documenten en teksten kwamen ervaringen vaak niet aan bod. Het gemis resulteerde in 2017 in een boek. Faassen en Verdijk vroegen vijf Congolese historici artikelen voor te dragen die zij belangrijk achten voor het Vlaamse discours. Deze teksten werden in het Nederlands vertaald en vormden samen met de Franse teksten Wanneer we spreken over kolonisatie/ Quand on parle de la colonisation. Ze leverden een cruciale, nieuwe stem aan het door ‘wit’ gedomineerde debat. In boekenclubs, in onder andere MuZee, Oostende en Framer Framed, Amsterdam, werden Afro-Belgische, post-koloniale denkers uitgenodigd op het boek te reageren.
 

In hun project Being Imposed Upon voegen Faassen en Verdijk een nieuwe laag toe. Ze nodigden Heleen Debeuckelaere, activist, schrijver en co-founder van Black Speaks Back, Anne Wetsi Mpoma, Modi Ntambwe, Sabrine Ingabire en Tracy Bibo-Tansia uit om samen na te denken over intersectioneel feminisme en dekolonisatie. De gesprekken vonden plaats in CC Strombeek in oktober 2018.
 

In de Brakke Grond zullen de gesprekken opnieuw gedeeld worden in de vorm van een installatie. De commissie van vijf vrouwen zal in een later stadium beslissingen maken over de inhoud van een publicatie rond deze thematiek.
 

Faassen en Verdijk: “Het overkoepelende uitgangspunt van ons project is om onze ‘gefixeerde’ identiteiten te deconstrueren. Ze zijn vervuld door ongelijke machtsverhouding en onwetendheid vanuit ons koloniaal verleden. Het is onze bedoeling naar een toekomst te kijken die vraagt om nieuwe identificaties. We nemen in dit nieuwe project specifiek ‘luisteren’ als basis ­– en dus niet de ‘dialoog’. Bij de eerste commissiebijeenkomst was dan ook nadrukkelijk geen publiek aanwezig. Het publiek wordt bewust achteraf in de installatie uitgenodigd om plaats te nemen en te luisteren op een manier die ook je eigen positie bevraagt.”