'Als heel klein kind wilde ik de eerste vrouwelijke priester worden'

Vijf vragen voor de voorstelling... aan Joke Emmers

De Brakke Grond vertoont jaarlijks ruim 250 voorstellingen, gedragen door een nog grotere groep performers. Hoog tijd dus om te graven naar wat hen daar bracht. Gewapend met vijf standaardvragen ontrafelen we hun grote voorbeelden, ambities en – niet onbelangrijk – hun favoriete frietsaus. Joke Emmers, Vlaamse theatermaker en actrice, mocht de spits afbijten.  

Joke Emmers brengt samen met Daan van Bendegem een theatervoorstelling over dansmarathons tijdens de Grote Depressie in Amerika: I used to love to look at the ocean, but now I don't care if I ever see it again.
Vr 11 en Za 12 dec / 20u30


Meer info en kaarten

1. Naar welke theatermaker kijk je op? Waarom?

De Warme winkel, Dood paard, Davy Pieters, Naomi Velissariou, Daria Bukvic...en zeker ook naar mijn medespeler Daan van Bendegem. Dit zijn allemaal (relatief) jonge makers die, naar mijn gevoel, ongelooflijk goed weten welke kant ze op willen. Ze hebben een heel duidelijke visie op theater ontwikkeld. Zelf ben ik nog erg hard aan het zoeken. Wat vind ik een interessante vorm? Waarom? Wat wil ik vertellen? Wil ik wel maken en niet gewoon spelen? Mensen die hier al een antwoord op hebben gevonden kan ik enorm bewonderen. Gewoon omdat ze dan lekker kunnen ontwikkelen in wat zij graag doen.

2. Wanneer wist je dat je theatermaker wilde worden? 

Als heel klein kind wilde ik de eerste vrouwelijke priester worden. Het idee op een verhoog te staan en mensen toe te spreken leek me heerlijk. Gelukkig is dat snel weggeëbd en omgeslagen naar acteren. Maar pas tijdens mijn opleiding zelf leerde ik dat er een verschil was tussen actrice en theatermaakster. Pas in mijn masterjaar leek het me interessant deze kant ook eens te onderzoeken. Van het maken zelf leer je zo veel bij. Dus ik hoop het nog wel even te blijven doen.

 Je stinkt...uit je bek, je stinkt uit je bek. - Gewoon omdat het zo lekker bekt.

3. Welk theaterstuk zal je voor altijd bijblijven? Waarom?

Dat vind ik een heel moeilijke vraag. Het zal eerder een dansvoorstelling zijn. nieuwZwart van Wim Vandekeybus. Ik zat in mijn tweede jaar toneelschool en veel te dicht tegen het podium. Ik kon de dansers zelfs ruiken. Dit was een explosie van energie. Heerlijk. Na de voorstelling ben ik onmiddellijk een lokaal ingegaan en scènes beginnen maken. Het had me zoveel kracht en energie gegeven. Ook Venn van Sidi Larbi heeft me twee dagen bezig gehouden. Dans raakt me sneller dan theater. Eén stuk dat me wel altijd zal bijblijven is Zus van van NTGent. Elsie de Brauw die een hele voorstelling op één plek staat en een steengoede monoloog brengt. Man, wat is zij een geniale actrice!

4. Hoe bereid jij je voor op een voorstelling? Heb je een bepaald ritueel alvorens je op het podium stapt?

Mijn enige ritueel is dat ik me ongeveer een half uur op voorhand wil gaan omkleden. Verder warm ik me wel graag fysiek op. Beetje springen, beetje stretchen. Maar het varieert per voorstelling.

5. Wat is je favoriete zin uit deze voorstelling?

 Je stinkt...uit je bek, je stinkt uit je bek. - Gewoon omdat het zo lekker bekt.

Bonusvraag: welke saus doe je op je frietjes?

Lekkere Hollandse mayonaise.

 

 

Inez De Block