In huis: Nico Boon

Residentie

nicoboon3.jpg

Laura Roling

De Brakke Grond ondersteunt nieuwe makers onder meer door residenties: gedurende een aantal weken verblijft talent in huis om aan een productie te werken. Nu is dat Nico Boon.

Door: Laura Roling

Hallo daar! Wie ben jij en waar kom je vandaan?  

Nico: "Ik ben schrijver en theatermaker. Ik woon in Antwerpen maar ben geboren en getogen in Brussel. Daar heb ik ook gestudeerd en ben ik ook daarna nog een tijd blijven wonen. Ook al woon ik er niet meer, ik identificeer me toch het meest als Brusselaar, al behoorde ik daar als Nederlandstalige wel weer tot een minderheid. Maar een Vlaming ben ik strikt genomen ook weer niet. Maar dat past wel. Brussel is een bijzondere stad, van iedereen en van niemand tegelijk." 

 

Wat is je achtergrond?

"Ik heb een heel hobbelend parcours afgelegd. Ik heb Germaanse talen en literatuur gestudeerd in Brussel, maar twijfelde daarna wat ik verder wilde met mijn leven. Toen heb ik me ingeschreven voor een toelatingsproef op het Brusselse RITCS voor de opleiding theaterregie. Met succes." 

 

Regie? Hoe ben je dan toch op het podium beland als performer?

"Ik heb die kant van mezelf op het RITCS ontdekt. De filosofie was daar dat je als regisseur ook moest leren acteren en die kant van het proces aan den lijve moest ondervinden. Je volgde deels hetzelfde traject als acteurs en werd ook zo beoordeeld. Ik had nog nooit gespeeld, maar kreeg er op het RITCS veel plezier in. Toch ben ik geen acteur, hoor. Acteurs zijn mensen die bijvoorbeeld in een stuk van Ivo van Hove helemaal in de huid van een radicaal ander karakter kunnen kruipen. Ik ben een speler, dat is toch iets anders. Mijn podiumpersoonlijkheid ligt dichter bij mezelf."

 

Waar ben je nu mee bezig?

"Komt op, gaat af heet de voorstelling die ik nu maak. Dit is voor mij eigenlijk een nieuw beginpunt. Ik heb verschillende soorten theater gemaakt. Van grote theaterproducties waarvoor ik teksten schreef met personages, scènes en een plot tot kleinschalige radicale locatieprojecten met het collectief Bookers & Hookers. In de grote theaterproducties was ik mijn plezier een beetje kwijtgeraakt. De omvang en prestatiedruk met beperkte budgetten en financiële onzekerheid, ik liep erop vast. In Komt op, gaat af wil ik het originele plezier dat ik had in theatermaken weer terugvinden. Daarvoor ga ik back to basics: ik begin vanuit een solo die ik ooit op het RITCS maakte over fotografe Margaret Bourke-White."

 

Hoe doe je dat, back to basics?
"Ik werk met een heel klein team. Ik word gecoacht door Willem de Wolf, hij stelt de juiste vragen en is kritisch. Roos Euwe van BOG doet de dramaturgie. En daarnaast ben ik schrijver, regisseur en performer. Het is fijn dat deze voorstelling de tijd heeft om  organisch te groeien. Ik had op Theater na de Dam al een eerste toonmoment, en nu ben ik hier in de Brakke Grond aan het schrijven aan de rest van de voorstelling. De première is pas in januari 2019." 

 

Hoe ziet je residentie eruit hier in de Brakke Grond?

"Ik ben op schrijfresidentie, dus ik zit in één van de ruimtes op mijn laptop te schrijven. Het gaat best voorspoedig. Ik schrijf een blokje tekst per dag, zo ongeveer een pagina. Ik weet zelf nog niet precies waar het naartoe gaat, maar ik vertrouw erop dat de bouwstenen bij elkaar gaan komen. Het schrijven gaat me een stuk beter af dan vroeger, toen had ik veel last van perfectionisme en wilde ik scène A perfect hebben voordat ik überhaupt aan B begon." 

 

Hoe is het om hier in Amsterdam op residentie te zijn?

"Heel erg fijn. Ik ben helemaal uit mijn dagelijkse context en heb hier een frisse blik. Ik verken ook plekken in de stad. Ik ben twee keer naar het Rijksmuseum geweest en maak regelmatig een wandeling door de stad. Het centrum vind ik op sommige plekken een soort Disneyland voor toeristen, maar ik vind het toch heel erg leuk om hier te zijn."

 

Kun je nog iets vertellen over de voorstelling?

"Jaren geleden, in 2003 of zoiets, heb ik een tweedehands boek gevonden met oorlogsfoto’s van Margaret Bourke-White. Dat fascineerde me en inspireerde me voor mijn eerste solo aan het RITCS. Die solo was voor mij een kantelpunt: dit kan theater zijn, dit kan theater voor mij betekenen. Achter de foto’s, maar ook achter de fotografe zaten mooie verhalen die mijn inspireerden voor die eerste solo en die nu voor mij een vertrekpunt vormen voor een uitwaaierende collagevertelling van parallelle levens en ervaringen. Ik was niet van plan om ook mijn eigen persoonlijke geschiedenis erin te verwerken, maar dat is toch aan het gebeuren. Als performer raak ik ook verweven met het materiaal dat me interesseert." 

 

Wanneer kunnen we het resultaat zien?

De première is in Berchem op 24 januari 2019. En op 12 en 13 februari sta ik in de Brakke Grond voor de Nederlandse première.