In huis: Siona Houthuys en Berten Vanderbruggen

Residentie

De Brakke Grond ondersteunt jonge makers onder meer door residenties: gedurende een aantal weken verblijft jong talent in huis om aan een productie te werken. Nu zijn dat Siona Houthuys en Berten Vanderbruggen.

Door: Laura Roling

Hallo daar! Wie zijn jullie?

Berten: “Ik woon in Antwerpen, waar ik taal- en letterkunde heb gestudeerd, met een minor in theaterwetenschappen. Ik heb mijn scriptie over scenografie geschreven, en kwam erachter dat ik niet alleen theoretisch bezig wilde zijn, maar ook zelf wilde maken. Vervolgens ben ik scenografie gaan studeren. In mijn laatste jaar ontmoette ik Siona. Zij had een voorstelling van me gezien, en belde me op met de vraag of ik mee kon denken over de scenografie voor haar afstudeervoorstelling Speelgoed. En de rest is geschiedenis: we zijn tegenwoordig zelfs huisgenoten in Antwerpen.”

Siona: “Ik heb Woordkunst gestudeerd aan het Conservatorium van Antwerpen. Ik studeerde daar af met de voorstelling Speelgoed, waarvoor Berten de scenografie verzorgde en die op het ITs Theaterfestival 2016 de Debuutprijs van Theaterzaken Via Rudolphi won. Ook maak ik deel uit van audiocollectief SCHIK. Voor VPRO Dorst hebben we recentelijk de podcastserie Bob gemaakt, over een 84-jarige dementerende vrouw die plots over ene Bob begint te vertellen en daar niet meer over kan ophouden. Haar omgeving heeft echter nog nooit van Bob gehoord. Bestaat hij echt of niet? Wat is waarheid?”

 

Wat doen jullie hier in de Brakke Grond?

Siona: “Na een jaar van voorwerk en onderzoek zijn we hier nu begonnen met het maken van onze nieuwe voorstelling No coincidence, no story.

Berten: “Het verschil met Speelgoed is dat ik daar beeld op de tekst van Siona verzorgde, en dat we hier nu alles vanaf het eerste begin samen ontdekken. De verschillende onderdelen - geluid, beeld en tekst moeten organisch in samenhang ontstaan.”

Siona: “En daarmee zijn we nu hier met Arne, een acteur uit Gent die samen met mij op het podium zal staan, aan de slag.”

 

Waar gaat de voorstelling over?

Berten: “Over toeval.”

Siona: “Het begon allemaal zo’n jaar geleden. Berten en ik waren toen al huisgenoten en ik raadde hem een aantal podcasts aan. Hij kwam terecht bij de Amerikaanse podcast No coincidence, no story, met de meest zotte waargebeurde verhalen waarin het toeval een rol had gespeeld. We waren er zo door geïntrigeerd dat de gesprekken rond de keukentafel er steeds weer op terugkwamen: wat is nou toeval en wat niet? Kun je het toeval afdwingen?”

Berten: “We waren er zo door gegrepen dat we in gesprek zijn gegaan met verschillende experts. We hebben uitgebreid gesproken met iemand die aan een proefschrift werkt over toeval in de kunst, een professor statistiek, een professor in de musicologie en de vader van Siona, die filosoof is.”

 

Kunnen jullie iets meer vertellen over de voorstelling?

Siona: “De gelijknamige Amerikaanse podcast was de vonk die ons voor het toeval deed interesseren, maar daar doen we verder helemaal niets meer mee, ook niet met de verhalen daarin: die waren heel erg over the top, zoals eigenlijk alleen in Amerika mogelijk is. Er zat geen poëzie in, en dat willen we toch wel echt in onze voorstelling brengen.”

Berten: “De voorstelling gaat over een broer en zus, die een onwaarschijnlijk toeval is overkomen. Hun ouders… wacht, moet ik dat allemaal wel verklappen?”

Siona: “Nee! De broer en zus hebben in ieder geval iets ingrijpends meegemaakt en ze gaan in de voorstelling onderzoeken of er meer aan de hand was dan enkel brute pech; zou er sprake kunnen zijn van een soort voorbestemdheid? Is er een diepere betekenis? Tijdens die zoektocht verdiepen ze zich ook in toevalsverhalen van andere mensen.”

Berten: “En dat zijn verhalen van echte mensen.”

Siona: “Ja, we hebben een oproep gedaan om mensen hun eigen ervaringen te laten delen en op te nemen met hun smartphone.”

Berten: “Dat zijn allemaal verhalen waarvan de verteller het gevoel heeft dat er meer dan alleen toeval in het spel moet zijn geweest.”

Siona: “Het zijn echt pralines om naar te luisteren.”

Berten: “We gaan die verhalen en audiofragmenten ook gebruiken in de voorstelling.”

Siona: “Mochten er dus nog mensen zijn met een verhaal dat ze op zouden willen nemen en in zouden willen sturen: alle inzendingen zijn nog van harte welkom!”
 

Wat hebben jullie tot zover gedaan in de Brakke Grond?

Siona: “We willen toeval ook een grote rol toebedelen in het maakproces. Daarom zijn we op onze eerste dag hier gaan knutselen met willekeurige spullen die we in een opwelling gekocht hadden. Bij dat knutselen probeerden we het toeval in beeld te vatten door met druppels verf, stukken papier, schaduwen en een door Arne bedachte buisconstructie te experimenteren.”

Berten: “En het gekke is dat we in die willekeurig ontstane vormen toch steeds weer patronen en betekenissen begonnen te zien.”

 

Wanneer kunnen we het resultaat zien?

Siona: “De voorstelling gaat eind oktober in Antwerpen in première. In het voorjaar van 2019 gaan we in Nederland spelen: op Festival Cement in ‘s-Hertogenbosch, bij Theater Walhalla in Rotterdam én natuurlijk in de Brakke Grond.”

 

Luister Bob van audiocollectief SCHIK

Bezoek de website van SCHIK