Kunstenaars produceren vitamines tegen de saaiheid van het bestaan

10x commentaar op deze tijd, door Dorian Van der Brempt

Kunstenaars en ontwerpers zijn nog nooit zo noodzakelijk geweest. Ze leveren reflectie en verwondering essentiëel om te blijven bewonderen. Tien uitspraken van (oud) deBuren-directeur Dorian Van der Brempt n.a.v. The Creative Underclass!? op 7 april 2014 in de Brakke Grond.

De tafelgesprekken onder de noemer The Creative Underclass?! werden door de Brakke Grond georganiseerd samen met Hôtel Droog binnen de themamaand #Arbeid van dag (voorjaar 2014) waarin Vlaamse en Nederlandse kunstenaars en creatieven nadenken over de toekomst van arbeid.

  1. Het ongeduld is nog nooit zo groot geweest. We hebben haast, ongelooflijke haast. We praten over slow food en slow journalism maar we worden ziek van fast food en snelle hapklare informatiebrokken.
     
  2. Onze zogezegde zoektocht naar originele producten en diensten is nog nooit zo groot geweest terwijl het universele aanbod aan identieke producten constant groeit.
     
  3. Politieke verschillen zijn minder duidelijk geworden. Wij hebben een globale wereld gecreëerd waar alles voor iedereen te koop is (mits de nodige koopkracht.) Anderzijds groeit nationalisme als een reductie of smallere basis waarop burgers zich uit angst terugplooien. De dag dat ontwerpers zullen ontwerpen voor gebruikers en niet meer voor verbruikers zal de wereld beter, schoner en harmonischer worden. 
     
  4. Hoe rendabel is de steeds grotere focus op het rendement? Vandaag leggen we steeds sneller de weg af. We sprinten naar de eindmeet maar wij herinneren ons weinig of niets van de afgelegde weg. Het proces leert altijd meer dan het resultaat.
     
  5. Een stage zou een waardige en wijze hadendaagse opvolger kunnen zijn van de oude leerling-meester relatie maar helaas zijn misbruiken steeds talrijker. Vandaag willen vele instellingen graag stagiaires in dienst nemen maar wordt vergeten dat er ook tijd nodig is van een meester om een leerling leerling te laten zijn.
     
  6. Waarom kunstenaars geen bijzonder statuut geven. Mensen die beslissen om kunstenaar te worden kiezen voor een reisicoberoep. Wij hebben hun creativiteit nodig. Hun vrij denken en handelen leidt tot innovatie. Waarom kunstenaars, auteurs, filosofen niet nauwer betrekken in de beslissingen van grote bedrijven. Waarom kunstenaars niet nauwer betrekken bij de politiek. Als er een sector is waar de verbeelding niet meer aan de macht is, is het wel duidelijk de politiek.
     
  7. Als er een sector is waar wereldwijd syndicaal nog heel constructief pionierswerk kan worden verricht is het de ontwerpsector.
     
  8. Om respect te genereren voor de jonge mensen die de richting van creatieve beroepen hebben gekozen zullen wij samen met de werknemers en de opdrachtgevers over duidelijkere arbeidsvoorwaarden moeten onderhandelen.
     
  9. De kunstenaar en de ontwerper produceren vitaminies tegen de saaiheid van het bestaan. Zij leveren niet enkel animatie als wij willen verwend of geamuseerd worden, zij leveren ook troost als wij een dip kennen. Kunstenaars leveren op de eerste plaats reflectie en verwondering essentieel om te blijven bewonderen.
     
  10. Meer dan ooit hebben kunstenaars en creatieve denkers een belangrijke rol. Zij moeten de wereldleiders erop wijzen dat een oude waarde als solidariteit nog nooit zo belangrijk was. Staten willen vechten voor hun onafhankelijkheid, regio's willen onafhankelijkheid verwerven maar nog nooit waren mensen en staten zo afhankelijk van elkaar. Onze economie wil globaal zijn maar onze ecologie is dat de facto, van nature. Als politici de wijsheid van de wetenschap en de schoonheid van de kunst willen begrijpen dan zijn oplossingen mogelijk. Het empatisch vermogen moet ook op globaal vlak ontwikkeld worden. Wij zullen samen deze planeet mooi en leefbaar maken of we zullen ze in verdeeldheid kapot maken. Kunstenaars zijn nog nooit zo noodzakelijk geweest. Ze zijn samen met de wetenschappers het empatisch geweten van de mensheid, de notarissen van de beschaving.