Ode aan de mode... en meer

Een interview met de makers van 'Act! Cut! Play!'

Mode leeft! Niet alleen statisch op foto’s in magazines, dynamisch op de catwalk, maar sinds tien jaar ook in bewegende beelden. Fashion films zijn visueel verrassend, maar het verhaal is vaak flinterdun. Het project Act! Cut! Play! daagt makers van verschillende disciplines – theater, film, dans, mode – uit daarin verandering te brengen.

 

Interview door Iris Stam.

 

“Nike was in 2007 het eerste merk dat een fashion film maakte. Het jaar daarop verscheen in Parijs A Shaded View on Fashion Film, gemaakt door mode-icoon Diane Pernet. Zij omarmde dit opwindende nieuwe genre. Sindsdien is het voor designers een aantrekkelijk middel om hun collectie te presenteren. Modehuizen schakelen vaak bekende regisseurs in, zoals onlangs Prada, die Wes Anderson wist te strikken.”

 

Aan het woord is Branko Popovic, modeontwerper en één van de oprichters van FASHIONCLASH. Dit internationale platform geeft designers van uiteenlopende disciplines de mogelijkheid om op modemanifestaties hun werk te etaleren. Branko vervolgt: “Fashion films zijn kort, clipachtig. De mode is leidend. Er is veel kwaliteitsverschil. De goede films hebben een verhaal, maar die lijnen zijn niet bijzonder prikkelend. Want een meisje in een jurk, is dat narratief? Mijn ervaring is dat films van jonge ontwerpers met een beperkt budget vaak beter zijn dan die van de grote merken. Zij durven meer te experimenteren.”

 

Naar een hoger niveau

Ook Vlaams Cultuurhuis de Brakke Grond experimenteert graag met het verleggen van grenzen. Veerle Devreese – tot december 2016 programmeur Visuele Kunst en Cultuur – vond in de Branko Popovic de perfecte partner voor het interdisciplinaire project Act! Cut Play!, waarin ook ModeMuseum Provincie Antwerpen (MoMu) participeert. Veerle: “Beide partijen gaven aan dat het genre fashion film in de Lage Landen volop in ontwikkeling is. Het esthetische element speelt nu nog de hoofdrol, dit gaat ten koste van het narratief.

 

We filosofeerden: kunnen we een platform creëren om de fashion film naar een hoger niveau te tillen? Makers van verschillende disciplines – theater, film, dans, mode – de mogelijkheid bieden daar onderzoek naar te doen? We zagen de potentie en besloten budget beschikbaar te stellen. In maart 2016 werden de drie teams met elk drie talenten uit Vlaanderen en Nederland gevormd. Zij werkten van begin tot eind samen aan de ontwikkeling van een korte fashion film. Stuk voor stuk stevige producties met een doortimmerd verhaal en een eigen handtekening. De trajecten waren niet eenvoudig maar worden wel als waardevol ervaren door de creatieve kruisbestuiving. Verder kijken dan je eigen vakgebied, leren van de ander en zo een nieuwe kijk op creëren ontwikkelen.”

 

Elkaars taal leren spreken

De modeontwerpster Marie-Sophie Beinke vormde een team met theatermaker Suze Milius en filmmaker Femke Huurdeman. Zij maakten Ménage à trois. Marie-Sophie: “Het was een geweldige ervaring, we hadden alle vrijheid en financiële middelen. Ik droomde er al heel lang van om grote crinolines – hoepeljurken – te maken. Voor deze film kon dat. Ik voelde me als een meisje dat een grote taart met kaarsjes krijgt! De samenwerking met Suze en Femke was heel leerzaam. We zijn alle drie sterke karakters, met een eigen werkwijze. En een eigen kijk op theaterkunst en het visuele. Dat was een uitdaging, maar juist daardoor prachtig. We vulden elkaar aan.”

 

“Je moet bij zo’n coproductie elkaars taal leren spreken”, meent filmmaker Leen Michiels. Zij maakte met choreograaf Jelena Kostić en designers SchuellerDeWaal Your Approval is Not Essential. “We kenden elkaar niet. Het was aftasten. Je bent gelijkwaardig, maar vanuit je eigen expertise moet je soms knopen doorhakken. Of de ander duidelijk maken waar het naartoe gaat. Ik had niet altijd de verbeeldingskracht of de kennis om te weten tot welke choreografie een basisbeweging kan uitgroeien. En Jelena had soms mijn uitleg nodig om te begrijpen hoe haar choreografie zou kunnen bijdragen aan het narratief. Ten behoeve van het verhaal en het opbouwen van spanning wilde ik de kleding af en toe maar half in beeld brengen. Dat vonden de designers helemaal niet erg. Zo viel bij alles in de film uiteindelijk alles in elkaar.”

 

Studio Dennis Vanderbroeck maakte met filmmaker Daniel van Hauten en mode-ontwerper Emmanuel A. Ryngaert The Parallel Pyramid Platform. Dennis: “De valkuil bij zo’n project is ofwel het sluiten van één groot compromis, of het blijven zitten op je eilandje en geforceerd de eigen artisticiteit beschermen. De uitdaging is om een gemene deler te vinden en samen iets nieuws te creëren. De modewereld lijkt zichzelf erg serieus te nemen en kent ogenschijnlijk weinig zelfspot. Daarom was het interessant om het genre fashion film te bevragen. Het resultaat? Een op American Ninja Warrior geïnspireerde film met zestien acteurs. Een film met humor en een verassend slot.”

iii

Suze Milius (theatermaker, House Crying Yellow Tears)
Femke Huurdeman (filmmaker)
Marie-Sophie Beinke (modeontwerper)

Your Approval is Not Essential

Jelena Kostić (choreograaf)
Leen Michiels (filmmaker)
Schueller de Waal (modeontwerpers Philipp Schueller en Rens de Waal)

The Parallel Pyramid Platform

Studio Dennis Vanderbroeck (performer)
Daniel van Hauten (filmmaker, Wedovoodoo)
Emmanuel A. Ryngaert (modeontwerper)