'Open Structures' bouwdoos van designer Thomas Lommée

Was ook te zien tijdens Let's Start Playing the Game in Eindhoven

Vormgever Thomas Lommée (1979) komt uit Brugge en woont en werkt in Brussel. Na een onderzoek van acht jaar heeft hij zijn eigen 'bouwdoos' ontwikkeld 'Open Structures'. Hij is productontwerper, industrieel vormgever, studeerde af aan The Design Academy in Eindhoven. Met zijn designstudio ontwerpt hij producten, diensten en ruimtelijke 'ingrepen' voor een meer duurzame samenleving.

Een reportage door Michelle Brouwer

De expositie Let's Start Playing the Game is te zien t/m Zo 15 nov bij Onomatopee in Eindhoven. 

De expositie was in het voorjaar van 2015 te zien tijdens Hack/Play in de Brakke Grond. 

Inmiddels worden de Open Structures doosjes niet meer verkocht in de Brakke Grond maar kan iedereen een exemplaar krijgen in ruil voor argumenten. Vertel ons: wat wil je met je doosje gaan doen? Hoe ga je er mee spelen? 

 

Geef je argumenten door aan het onthaal in de Brakke Grond of mail naar 
veerle.devreese@brakkegrond.nl

 

Een reportage over een Vlaamse designer die naar Nederland kijkt

‘Er wonen echt reuzen in Nederland’, zegt Thomas terwijl hij zijn hoofd met een knik in de richting van een lange man beweegt. De reus loopt in een lichtblauw sportbroekje en wijd wit T-shirt, oordopjes in, grote neonkleurige schoenen en rent voor ons uit, ook al zijn wij op de fiets. Thomas rijdt op een gele fiets met het logo van de Vlaamse gemeenschap, ik op een geleende omafiets. Door het centrum, langs de souveniritems met cannabissymbolen, etalages met grote Nutellapotten, over de Nieuwmarkt, onderweg naar Amsterdam-Noord. We volgen elkaar. Hij heeft een missie, ik weet de weg.

In twee zalen van de Brakke Grond hangen gouden nooddekens als muren van een doolhof door een expositie [Let's Start Playing The Game!, red]. Je ziet telkens niet wat het volgende kunstwerk is. Achterin de verste zaal vanaf de ingang staat een tafel met daarop objecten die aan onderdelen uit een Meccano bouwdoos doen denken. Houten latjes met gaten erin, gekleurde metalen plaatjes – ook met gaten –, schroeven, bouten, witte plastic wieltjes. Op de grond staan kartonnen doosjes tegen de muur, met daarin nog meer onderdelen. In elk doosje één deeltje. Tweehonderd stuks heeft hij er gemaakt.

Thomas Lommée (1979) komt uit Brugge en woont en werkt in Brussel. Hij is productontwerper, industrieel vormgever, studeerde af aan The Design Academy in Eindhoven. Met zijn designstudio ontwerpt hij producten, diensten en ruimtelijke 'ingrepen' voor een meer duurzame samenleving. Daarnaast geeft hij les op designopleidingen – een welkome afwisseling bij het ontwerpen. Na een onderzoek van acht jaar heeft hij zijn eigen 'bouwdoos' ontwikkeld; 'Open Structures'. Naar aanleiding van de expositie bij de Brakke Grond heeft Lommée tweehonderd van zulke deeltjes ontworpen en laten produceren en die staan nu in het Vlaams Cultuurhuis in Amsterdam in de expositie van Hack/Play; een themamaand waarin spel en het al dan niet breken van spelregels centraal staan. Toch noemt Lommée zijn project, zijn 'Open Structures', geen kunstwerk. “Het is geen kunst, het is een spel”.

Op de pont belt hij zijn vriendin. Ze is ook in Amsterdam, ze overnachten samen in de Brakke Grond. Ze is ziek, hij belt even hoe het gaat. Met onze fietsen in de hand wachten we tot we aan de overkant zijn. Thomas Lommée neemt alles in zich op, verbaast zich erover dat de pont gratis is, vraagt hoeveel veerlijnen er zijn. We staan overdekt, boven een trillende motor. Eenmaal aangemeerd is Thomas snel met opstappen en wegrijden. Hij fietst voor mij uit, alsof de bestemming hem als een magneet naar zich toetrekt.

Aan de overkant, in de Open Coöp in de Tolhuistuin, ontmoet hij Alexander Zeh van ontwerpbureau Topika. Thomas haalt vijf kartonnen doosjes uit een linnen tas, Alexander opent ze nieuwsgierig, kan er bijna niet afblijven. Alexander is de magneet die alle informatie uit Thomas trekt. Hoe kwam je erop, hoe ging het verder, hoe zal ik dit mijn collega’s brengen. Thomas antwoordt, wordt enthousiaster naarmate hij meer vertelt, krijgt een lach op zijn gezicht en legt alles uit in een taal die ik niet begrijp, maar hij en Alexander wel. Thomas opent alle doosjes, hoopt dat Alexander het project bij zijn collega’s in deze samenwerkingsomgeving bekend kan maken, geeft Alexander een hand, neemt de wieltjes weer mee.

De onderdelen uit het ‘Open Structures’-project voor de Brakke Grond worden per stuk voor een euro verkocht. Wie een deeltje heeft kan samen met een ander bouwen. Online kun je zien wat jouw onderdeel kan worden en kun je zien wat anderen al met de onderdelen hebben gemaakt.

Dat Thomas in Nederland studeerde is geen toeval. Een studie hier is volgens hem anders dan in Vlaanderen. Nederlandse opleidingen zijn meer gericht op vragen, zijn meer open. Hij kan het moeilijk beter uitleggen dan dat. We stappen weer op de fiets, maar niet naar de pont. We gaan nog even een blokje om. We komen langs een soort wachtershuisje die als leeskamer is ingericht; volle boekenkast, schommelstoel. ‘Nederlanders zijn te gek’, roept hij naar me. Hij zegt dat zoiets in Vlaanderen niet denkbaar is. Hij gaat op de trappers van het kleine gele fietsje staan en hupt, alsof de fiets een mountainbike is. We gaan langs het 3D Print Canal House van architectenbureau DUS, Thomas onderzoekt het terrein, dan keren we naar de pont terug.

Op de pont bedenk ik dat het met de ‘Open Structures’ van Thomas Lommée is alsof je één deel van de puzzel krijgt en de andere stukjes verspreid zijn over anderen die je waarschijnlijk niet kent. Met als enige verschil: een puzzelstukje kan eigenlijk maar één ding worden. Een ‘Open Structure’ kan alles worden.

http://openstructures.net