Wie is Jan Decorte?

Toneelvernieuwer en theatericoon

Hij is de 65 gepasseerd. Na al die jaren is Jan Decorte nog altijd een theatericoon.

 

De opkomst van Jan Decorte

Met de voorstelling Maria Magdalena in 1982 zorgde Decorte voor opschudding in toneelkringen. Hij koos toen namelijk voor een vorm die ongezien was: het was te lang, het decor was te eenvoudig en de acteurs hadden niet de retorica die men kende van de grote podia. Maar een kleine kring zag de kwaliteit die hen deed denken aan het expressionisme.

Jan Decorte had een duidelijk beeld van wat hij van acteurs verwachtte. Hij was op zoek naar een nieuwe uitstraling en een nieuwe waarheid. Om dat voor elkaar te krijgen moest hij steracteurs in het repetitieproces alle zekerheden afnemen. De spanning in de repetities was te snijden, maar het was niet voor niets want het leidde tot fantastische radicale avant-garde voorstellingen. In het toentertijd nieuwe tijdschrift Etcetera werd Decorte als de nieuwe god binnengehaald.

In deze periode pakte Decorte teksten uit het repertoire aan. Zo maakte hij een ongegeneerd lange Koning Lear. Tijdens een lange monoloog liet hij de oude koning masturberen, wat goed was voor een schandaal. Decorte stond toen bekend als een geobsedeerde compromisloze regisseur.

Maar dan kwam er plots een omslag. Decorte ontdekte dat hij ook met veel minder inspanning spannend theater kon maken. Hij liet zijn 'trouw aan de schrijver' varen, hij ging voor radicale bewerkingen en werd zelf schrijver. Hij ontwierp een eigen taal met korte zinnen, die aanschuurde bij de tussentaal uit Brussel en een jong publiek aansprak. Schrijvers zoals Shakespeare beende hij graag uit totdat enkel de essentie overbleef. Ook zag hij meer en meer af van een uitgebreid repetitieproces. Het was soms zelfs helemaal afwezig. Dat maakte natuurlijk elke première erg spannend.

In Sigrid Vinks vond Decorte een zusterlijke artistieke ziel en ze ontpopt zich tot zijn beste actrice en ze werd zijn vrouw. Had hij eerder gepleit voor gevormde acteurs, dan ging hij nu de tegengestelde weg op. Hij nodigde wel eens mensen uit de zaal uit op de scene om een derde persoon te spelen. Wat volgens de beroemde critica en dramaturge Marianne Van Kerkhoven altijd een charmante frisheid en kwetsbaarheid garandeerde. 

Wat een constante werd was dat Jan Decorte zelf de hoofdrol speelde met als zijn voornaamste tegenspeelster zijn vrouw. Daarnaast had hij enkele jaren een naakt dansende danseres op toneel, bijvoorbeeld in zijn versie van Hamlet in het Toneelhuis. De volgende stap is dat Decorte zelf achter een pupiter ging staan en zijn eigen teksten voorlas. Hij deed dat met een karakteristieke intonatie, met kracht, zonder nuance en van stuk tot stuk steeds met dezelfde energie.

Decorte blijft zijn bewonderaars hebben, ook al vernieuwt hij zich in geen jaren meer. Decorte is een theatericoon geworden, die zijn eigen weg heeft gevolgd en dat tot vandaag ook blijft doen. 

Naar: Johan Thielemans, Cobra.be

 

 

 

 

 

Decorte in de Brakke Grond


Stand Down, een ruw en persoonlijk verhaal van Jan Decorte in samenwerking met de rockband Black Box Revelation. 24 t/m 26 oktober 2017. Lees meer

Geboeid / Prometheus, een krachtig portret van onverzettelijkheid. 1 december 2016. Lees meer